Σήμερα οι περισσότεροι αρχιτέκτονες (και οι γράφοντες για αρχιτεκτονική) χρησιμοποιούν όρους όπως -απλότητα -λιτότητα – Minimal αρχιτεκτονική– κ.τ.λ. για να χαρακτηρίσουν τη δουλεία τους προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να κερδίσουν αναγνώριση και σεβασμό, λόγω του ότι οι λέξεις αυτές είναι “πιασάρικες” στο ευρύ κοινό. Αλλά και το ευρύ κοινό χρησιμοποιεί τις ίδιες λέξεις (που του επιβλήθηκαν) χωρίς να συνειδητοποιεί τη σημασία και την ουσία αυτών των λέξεων και αυτής της αρχιτεκτονικής.
Όλοι και όλα είναι Minimal στην σημερινή “μοδάτη¨εποχή χωρίς όμως να μεταφέρουμε το μήνυμα του βαθύτερου νοήματος του
Τελικά τι είναι?
Το Minimal έχει ταυτισθεί με την απλότητα και την λιτότητα. Απλότητα είναι η αντίληψη που έχει για τον κόσμο ένα παιδί ή ένας αμαθής ενήλικας δηλαδή άτομα πλήρως απορροφημένα από τις δικές τους εμπειρίες που αγνοούν μακαρίως τι βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια τις άμεσης πραγματικότητας. Στη φύση όμως η απλότητα και η λιτότητα είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα με την πολυπλοκότητα και το περιττό σε μια ολιστική και αδιαίρετη σχέση. Δηλαδή το απλό και λιτό θα όφειλε να είναι μια εμπεριστατωμένη απλότητα που να ενδέχεται ταυτόχρονα πολλαπλές ερμηνείες και εμπειρίες. Το μήνυμα που φέρει το Minimal είναι να δείξουμε με όσο το δυνατόν λιγότερα μέσα τη μετάπλαση του υλικού σε κάτι πνευματικό (σε δοσολογία που να ταιριάζει με την ιδιοσυγκρασία και την προσωπικότητα του ιδιοκτήτη) χωρίς όμως το αποτέλεσμα να είναι φτωχό, πληκτικό και να αποτελεί μια κατάσταση “καρμπόν”.
Προφανώς ο τρόπος εφαρμογής αυτού του μηνύματος στην αρχιτεκτονική δεν έχει να κάνει με την ευθεία γραμμή και την ορθή γωνία (που για λόγους ευκολίας και οικονομικών συμφερόντων έχει επιβληθεί) αλλά με το μέτρο και την αρμονία μεταξύ απλού και πολύπλοκου.
Το ζητούμενο βέβαια είναι ότι και αν ακόμη η γιαγιά σου μπορέσει να καταλάβει τα παραπάνω ο τρόπος ζωής της θα ταιριάζει με αυτό το Minimal? διότι το Tango χορεύεται με δύο.
