Οι Αθηναίοι στο απόγειο της δόξας τους και της οικονομικής τους δύναμης κτίσανε τον Παρθενώνα στην ακρόπολη μιας καθαρά ιωνικής πόλης σε ρυθμό ΔΩΡΙΚΟ-ΙΩΝΙΚΟ σαν αιώνιο σύμβολο για την ελπίδα της αρμονικής συνύπαρξης Αθηναίων και Σπαρτιατών και την ΟΜΟΨΥΧΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Οι Αθηναίοι στο απόγειο της δόξας τους και της οικονομικής τους δύναμης κτίσανε τον Παρθενώνα στην ακρόπολη μιας καθαρά ιωνικής πόλης σε ρυθμό ΔΩΡΙΚΟ-ΙΩΝΙΚΟ σαν αιώνιο σύμβολο για την ελπίδα της αρμονικής συνύπαρξης Αθηναίων και Σπαρτιατών και την ΟΜΟΨΥΧΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Ο Παρθενώνας δεν φέρει ένα μήνυμα ή απλά έναν συμβολισμό είναι ο ίδιος μήνυμα με τον τρόπο που είναι κατασκευασμένος δηλαδή με αναλογίες ιωνικού ναού αλλά εξωτερικές κολώνες δωρικές και με τέσσερεις κολώνες ιωνικού ρυθμού στον οπισθόδομο (στην καρδιά του ναού) με την κατασκευή ζωφόρου ( δεν υπάρχει στους δωρικούς ναούς) που δείχνει ταυτόχρονα την νίκη και την ήττα με μυθολογικές μάχες δικαίου και άδικου, πολιτισμού και βαρβαρότητας, τάξης και χάους, με εκλεπτύνσεις, με την αρμονική συνύπαρξη ευθείας και καμπύλης κ.τ.λ.Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί ένα ανυπέρβλητο σύνολο αρμονικής συνύπαρξης φαινομενικά αντιθετικών δυνάμεων και να μπορέσει να επιτευχθεί μία επιφανειακή λιτότητα μέσα από μία ταυτόχρονα απίστευτη πολυπλοκότητα.

Το πρόβλημα σε αυτή τη χώρα που ζούμε ήταν και είναι (για άλλη μια φορά) η φαγωμάρα μεταξύ μας που φθάνει μέχρι τον Εθνικό διχασμό. Ο εχθρός μας είναι ο ίδιος ο εαυτός μας και η μη εφαρμογή (ακόμη και στις δύσκολες καταστάσεις) του αυτονόητου “η ισχύς εν τη ενώσει” με αποτέλεσμα την επικράτηση ακραίων συμπεριφορών, πόλωση, φανατισμό, εμπάθεια που φθάνει στα όρια του μίσους και της κακίας και ακατάσχετη ανοησία από όλα τα μέρη.

Από την αρχιτεκτονική σύνθεση ενός κτηρίου μέχρι και την κατασκευαστική λεπτομέρεια του πόμολου μιας πόρτας το αρχιτεκτονικό έργο φέρει ένα μήνυμα. Ακόμα και όταν δεν έχει προβληματισθεί κάποιος για τίποτα (όπως συμβαίνει συνήθως) το έργο φέρει ακριβώς αυτό το μήνυμα, ότι δεν έχει μήνυμα. Ωστόσο ο καθένας μας επιλέγει να ερμηνεύσει ότι και όπως θέλει από αυτό που βλέπει. Υπάρχει ένας κόσμος μέσα στο μυαλό του καθενός αλλά ταυτόχρονα και ένας κόσμος (ο ίδιος) που περιβάλλει τον κάθε άνθρωπο.Σκοπός είναι η αρμονική ισορροπία των δύο αυτών κόσμων, αλλά για να την δούμε χρειαζόμαστε κίνητρα (προκλήσεις) και μηνύματα ουσίας, πέραν των συνηθισμένων φθηνών εντυπωσιασμών.