Η σύγχρονη χρωματική μανιοκατάθλιψη

Τα προτεινόμενα χρώματα που χρησιμοποιούνται συνήθως σήμερα για το εξωτερικό βάψιμο των κτηρίων (αλλά και για την επιλογή πλακιδίων ή πατητής τσιμεντοκονίας στους τοίχους και τα δάπεδα των εσωτερικών χώρων κυρίως δε των λουτρών ) είναι ή η γκάμα των μουντών σκούρων χρωμάτων (σάπιο μήλο – σκουριάς – γκρι σκούρο) ή του απόλυτου λευκού. Η επιλογή αφ’ ενός μεν σκουρόχρωμων, γκριζόμαυρων, σοβαροφανών χρωμάτων δημιουργεί μια πνιγηρή και αποπνικτική ατμόσφαιρα αφετέρου δε η αψεγάδιαστη λευκότητα (στο όνομα της μινιμαλιστικής λιτότητας) που μας θυμίζει θαλάμους ψυχοθεραπευτηρίων και κελιών κράτησης καταργεί κάθε έννοια αγνότητας και λιτότητας που φέρει αυτό το χρώμα. Ωστόσο ο υπερβολικός και απόλυτος τρόπος χρήσης αυτών των χρωμάτων είναι η αιτία αυτών των συναισθημάτων και όχι τα χρώματα αυτά καθαυτά που αν συνδυασθούν με φωτεινά χρώματα μπορούν να δημιουργήσουν ενδιαφέροντα ολιστικά σύνολα.

Η επίδραση του χρώματος στην ψυχολογία στο πνεύμα αλλά και στο σώμα του ανθρώπου (δεδομένου του ότι η ανθρώπινη αύρα – πεδίο ενέργειας γύρω από το σώμα – απορροφά τα μήκη κύματος των χρωμάτων και τα διανέμει στα ενεργειακά σημεία (chakras) του σώματος) είναι κοινώς πλέον αποδεκτή.

Οι αρχιτεκτονικές κατασκευές επηρεάζουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον περίγυρο και την ύπαρξή μας, ιδιαίτερα σήμερα μέσα στον εφιάλτη της οικονομικής κρίσης που ζούμε το χρώμα (αναπόσπαστο συστατικό μιας αρχιτεκτονικής κατασκευής) είναι απαραίτητο και ζωτικής σημασίας ώστε με την δυναμική του παρέμβαση να μας ζεστάνει, να δημιουργήσει ένα ευχάριστο περιβάλλον και να μας δώσει μια ψυχική ευφορία που έχουμε τόση ανάγκη. Ας βάλουμε χρώμα στα σπίτια μας (με μέτρο, ισορροπία, νόημα και συμβολισμό όπως κάναμε με την παραδοσιακή μας αρχιτεκτονική) και ας ξεχάσουμε τις ανούσιες επιταγές της μόδας και των ειδημόνων γιατί μόνον έτσι εμείς θα τα ερωτευθούμε και αυτά θα μας ευτυχίσουν.

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το